í
og
er
sum
á
av
við
ein
til
var
at
fyri
hevur
eitt
tað
ið
hjá
hann
eisini
frá
varð
um
eru
úr
men
har
tá
eftir
hava
ikki
verður
tí
tann
einum
tey
fleiri
vóru
so
hon
enn
eina
nú
síðan
teimum
upp
seg
ella
út
teir
undir
verið
saman
hetta
vera
millum
hevði
verða
hin
fram
umleið
seinni
tær
nógv
yvir
aftur
sambært
tó
alt
bæði
móti
kann
øðrum
hansara
áðrenn
mest
tvey
meðan
sær
fyrr
hesum
sín
kunnu
innan
sama
bert
sínum
øll
onnur
bleiv
bara
ofta
væl
fyrst
inn
sera
høvdu
teirra
skal
øllum
einari
meira
henda
man
serliga
hesi
allar
tveir
vit
sítt
annað
aðrar
skuldi
hvør
nøkur
havt
hvussu
tvær
gjøgnum
allan
uttan
vórðu
flestu
nakað
sína
hesar
hesa
her
eins
hennara
longu
honum
sínar
tú
hesin
allir
hvat
altíð
aðrir
einki
annaðhvørt
hvørki
ongantíð
kanska
einar
hitt
hina
hinum
hinar
hinir
tess
teirri
hesir
hesari
hesara
hendan
eg
meg
mær
mín
okkum
okkara
teg
tín
tit
tykkum
tykkara
hana
henni
mítt
mína
sínir
annar
aðra
nakar
nakrir
onkur
onkrir
eingin
ongin
hvar
hví
nær
hvørji
vorðið
blivið
kundi
kundu
skulu
munnu
vil
vilja
vildi
má
mátti
