de eenwording van europa

europa wordt een, een feit dat door veel mensen bejubeld en door veel mensen
vervloekt wordt. als europa eenmaal zonder grenzen is, zal dat goed zijn voor
de economie. ja, dat zal inderdaad goed zijn voor de economie, alleen hebben we
het dan over de economie van landen die nu een slechte economie hebben.
natuurlijk is het hartstikke fijn voor die landen om nu volledig gesteund te
worden door hun europese broers en zussen, maar het was waarschijnlijk beter
geweest als die landen eerst  zelf eens hun economie  op peil hadden gekregen.
nederland ontvangt ook wel geld uit de unie, de ontvangsten zijn zelfs niet
heel erg slecht, maar toch nog maar een schijntje van wat nederland er allemaal
inpompt. engeland is best ontzettend verstandig om niet toe te treden tot de
europese unie, zij kunnen lekker links blijven rijden, aan de pond verandert
niets en toch zullen de handelsovereenkomsten niet al te veel veranderen. 

een zelfde munt is in het kader van de eenwording natuurlijk een hartstikke
logische stap, maar wat gaat het met de prijzen doen. in zuid-europa liggen de
prijzen voor de eerste levensbehoeften lager dan in het westen. nederland is
met een aantaldingen ook best goedkoop en duitsland heeft zo ook weer zijn
eigen prijzen, waardoor mensen uit oost-nederland daar gaan winkelen. ze willen
er naar toe dat de prijzen overal ongeveer gelijk gaan lopen, maar daar kom je
niet met alleen een zelfde munt. de inkomensgrenzen verschillen per land en die
kun je toch echt niet zomaar gelijk gaan trekken. dat kan pas als alle
individuele economieen op hetzelfde peil zitten, dus als er een europese
economie is. voor het ooit zover is, als het al zover komt, zal er nog heel
veel geld gepompt moeten worden in verouderde industrietechnieken, vervuilde
gebieden en dat soort dingen. voor  er dus een echte eenheid is, gaan er dus
nog jaren overheen. eenheid moet groeien, dat duurt dus een paar generaties en
hoe moet er eenheid komen tussen alle generaties als zij niet eens dezelfde
taal spreken? 

een taal is een deel van een cultuur, niemand geeft gauw zijn eigen cultuur op
en zijn eigen taal al helemaal niet. een taal is immers het eerste wat mensen
aan elkaar bindt. ze verstaan elkaar, begrijpen elkaar en kunnen goed met
elkaar communiceren. dan is er verder natuurlijk nog wel meer dat valt onder de
noemer cultuur. wat te doen met plaatselijk gruwelfeesten, zoals het
stierenvechten in spanje? de dierenbescherming in nederland zamelt
handtekeningen in tegen dit volksvermaak, maar de spanjaarden vinden dat het
een deel uitmaakt van hun cultuur en wuiven alle bezwaren weg. als we dan een
eenheid zijn, zouden we er dus bezwaar tegen kunnen maken en zouden ze ook naar
ons moeten luisteren. ze hoeven niet te gehoorzamen, maar ze moeten dan wel het
fatsoen opbrengen om naar onze argumenten te luisteren. nu vinden zij dat zij
alle recht hebben om hun cultuur in stand te houden na een echte eenwording zou
er ook een eensgezinde cultuur moeten ontstaan. dat is dan dus een cultuur waar
iedereen zich in kan vinden en waar iedereen ook echt achter kan staan.

misschien is het wel goed voor de werkgelegenheid, onze werkloze hoger
opgeleiden kunnen dan de infrastructuur gaan veranderen in landen waar ze de
hulp van hen goed zouden kunnen gebruiken. maar zijn onze hoger opgeleiden daar
ook blij mee? ze werken dan voor het inkomen van het land waar ze in werken en
de meeste hoger opgeleiden gingen juist voor hoge salarissen die hogere studie
doen. dit zou dan weer geen probleem zijn als de overal de salarissen al gelijk
liggen, maar dat is waarschijnlijk weer niet het geval als er nog niet eens
goede infrastructuren zijn.

de point is en blijft dus gewoon dat ik tegen de eenwording van europa ben. het
is niet goed voor nederland, daarvan ben ik overtuigd waarom zouden wij moeten
delen met landen die niets te delen hebben. het standpunt voor wat, hoort wat
zou helemaal niet gek zijn. als er nauwelijks inbreng komt van andere landen
kan eenwording niet werken. een worden doe je namelijk met een hele groep en
als er maar een paar leden van die groep alles geven en een paar niets om wat
voor reden dan ook, is er geen sprake van eenwording.

er is sprake van eenwording als iedereen geeft en neemt en niet naar elkaar
hoeft te kijken om te zien of alles wel eerlijk is gegaan. als men werkelijk
een wil zijn, moet men een heleboel dingen opzeggen, spanje bijvoorbeeld zijn
stierengevechten en nederland zijn goede economie. die vraag moet had men zich
dus eerst eens moeten stellen, want niet elke verandering betekent verbetering.
hoe graag de leiders van de individuele landen dat ook zouden willen, want naar
mijn mening zijn zij de enige mensen die volledig achter de eenwording staan.
en dat zullen ze ook wel moeten zeggen, want als zij al laten merken dat ze
twijfelen aan de goede kanten waar blijft europa als eenheid dan?

