  watch it!

  het overbekende tv- programma  big brother  maakt nogal wat los in
nederland, en terecht.  het is dan ook een baanbrekend nieuwe manier van
televisie maken; meerdere mensen bij elkaar in een huis stoppen, waar ze ook
helemaal aan elkaar overgeleverd zijn omdat er geen contact met de buitenwereld
mag zijn.
pannend hoor, al die ontwikkelingen tussen mensen die elkaar toch uiteindelijk
wel de ogen uit elkaars kop zullen willen krabben. lekker afwachten hoe de
spanningen oplopen. lekker eindelijk eens andere mensen onbeschaamd begluren
bij alles wat ze doen.  en dan als kijker ook nog eens mee mogen beslissen over
wie het huis deze keer weer moet verlaten. wat een macht.

   ja, onze proefdiertjes hebben er zelf voor gekozen, en nu zijn ze (ook) aan
tv-minnend nederland overgeleverd. en wat is als overal weer de grote
drijfveer? juist, geld. bakken vol geld. maar daarvoor hebben ze zich heus niet
opgegeven voor dit  spel . het is natuurlijk mooi meegenomen, dat geven ze
allemaal graag toe, maar in de eerste plaats doen ze mee om hun eigen grenzen
te verkennen en te verleggen. natuurlijk. geen moment aan getwijfeld,   en ook
helemaal te begrijpen. ik heb me ook wel eens afgevraagd hoe ik me staande zou
proberen te houden binnen een willekeurig geselecteerd gezelschap voor
behoorlijk lange tijd.

jammer allen dat dit gezelschap niet overeenkomt met de samenstelling van de
nederlandse bevolking en dus ook niet echt waardevol studiemateriaal op zal
leveren.  toch wordt er verwoed voorspeld en gedaan door de  big
brother -wetenschapper aan de hand van pictogrammen en grafieken, heel
professioneel allemaal. nee, wat er zich daar allemaal afspeelt mag men beslist
niet als licht vermaak opvatten.  

 sowieso nodigt de opzet van  big brother  niet echt uit tot het vertonen van
natuurlijk gedrag. als ik zou weten dat iedere keer dat ik m n kont keer er
een camera in m n hoofd gedrukt wordt, dan verwacht ik dat ik niet volstrekt
naturel zou kunnen zijn. ook zal het wel verleidelijk zijn gespreksstof te
kiezen uit de categorie  sociaal wenselijke antwoorden , wil je  goed 
overkomen bij het publiek zodat ze zeker op jou als blijvertje zullen stemmen.

en van dit vertekende beeld krijg je als toeschouwer alleen maar een nog verder
vertekend beeld te zien doordat de  big brother -crew bepaalt welke stukjes
sappig genoeg zijn voor het grote publiek (en groot is dat zeker, nederland
stikt van de van de verkapte gluurders. brave burgers, houdt de gordijnen goed
dicht!).

  de  merchandising  doet het goed. ook de single die de proefhuisdiertjes
moesten maken als een van hun wekelijkse opdrachten zal -als hij er nog niet
ligt- toch vast wel voor de naderen  de feestdagen in de schappen te vinden
zijn. en degenen die het huis al verlaten hebben schnabbelen er een aardig
centje bij, waar mogelijk, onze kleine geldwolfjes.  na een tijd uit de
bewoonde wereld weg geweest te zijn zullen  de bewoners  -zoals de
programmamakers hun onderwerp kortweg noemen- zeker aanpassingsproblemen
hebben.  ze mochten geen gebruik maken van televisie of radio en weten dus
weinig van wat er in de wereld allemaal aan de hand is. (hier moet ik even
uitweiden, want dat vind ik toch wel weer een positieve wending aan het  big
brother  verhaal. de mensen zijn doordat ze geen passieve afleiding hebben
meer geneigd tot creativiteit. ze maken wat ze nodig hebben van wat ze hebben,
doen eens een gezelschapsspel, praten de hele avond. dingen die de kijker toch
eigenlijk zouden moeten stimuleren tot het uitzetten van die tv, om zo
gezelliger samen te zijn.)

zij zijn veranderd, en degenen die ze tijdelijk achterlieten zijn veranderd.
maar wat het schokkendst zal zijn is het feit dat vrijwel iedere nederlander je
herkent en denkt te kennen, want je bent een tijd lang als een open boek voor
ze geweest.  bah.


