een ridderroman

adriana woont al haar gehele leven bij haar vader  in, in de buurt van wat wij
nu steenwijk noemen. ondanks haar intelligentie en  haar niet tegenstaande
uiterlijk heeft ze nu, op haar tweeentwintigste nog steeds geen man getrouwd.
zij zelf zit daar absoluut niet mee, ze vermaakt zich best met haar studie (die
haar vader absoluut niet goed keurt maar z'n dochter is volwassen en mag dus in
principe doen wat ze zelf wil) en ze heeft een enorme goede vriendin waarmee ze
verschillende hobby's kan delen. nu haar volgende verjaardag eraan zit te komen
vindt haar vader het toch echt tijd geworden om op zoek te gaan naar een man
voor haar, hij wil haar niet tot de dood om zich heen hebben, en als hij nog
lag wacht wil geen man haar meer hebben. dus laat hij een paar weken voor de
werkelijke dag zijn bode bij hem komen. "wat kan ik voor u doen mijn heer, u
ziet er vreselijk ernstig uit, als ik zo vrij mag zijn dat te zeggen, wat is er
aan de hand". "het gaat mij om mijn dochter, het wordt onderhand tijd dat ze
een eigen leven gaat leiden mat haar eigen  man en mij nog voor mijn door opa
maakt. ik wil dat jij het woord gaat spreiden en zorg er alsjeblieft voor dat
de roep niet al te wanhopig klinkt. zeg maar dat we niet eerder op zoek zijn
gegaan omdat er al  een gegadigde was en dat die pal voor het huwelijk op  het
slagveld zijn leven heeft verloren, daar heeft adriana een paar jaar lang over
moeten rouwen. benadruk in godsnaam dat hij voor het huwelijk is gestorven,
zodat ze weten dat mijn dochter nog maagd is, al ben ik daar zelf  niet zo
zeker van. als zij daar ook maar enig vermoeden van hebben raak ik haar  nooit
meer kwijt, oh  ja diegene die uiteindelijk met mijn dochter gaat trouwen zal
de helft van mijn vermogen krijgen. laat dat ook duidelijk weten. en wees een
beetje kieskeurig wat betreft aan wie je het gaat vragen. ze zijn over tien
dagen welkom aan mijn hof, adriana en ik zullen samen de beste kandidaat
uitzoeken. heb je nog vragen?" er was wel een ding wat de bode wou vragen, of
hij met haar mocht trouwen, want hij is al zolang als dat hij voor zijn heer
werkt verliefd op haar. maar hij weet ook wel dat hij niet goed genoeg is om om
haar hand te vragen, dus zegt hij dat hij niets te vragen heeft. de bode gaat
op zoek naar gegadigden en verder gaat het leven op  het hof zijn gewone
gangetje. alhoewel...

"marjet weet jij wat er met vader aan de hand is, hij doet zo geheimzinnig
tegenover mij. hij zal de bode toch geen opdracht hebben gegeven om op zoek te
gaan naar een geschikte man voor mij he. ik wil nog helemaal geen man, ik kom
de ware vanzelf wel een keer tegen. oh mar dat meen je niet he, ik kan aan je
ogen zien  dat  je meer  weet, kom op vertel!" "sorry adriana ik heb je vader
beloofd niets te zeggen, kijk niet zo, je weet dat ik daar niet tegen kan! je
vader heeft inderdaad opdracht gegeven om een man voor je te zoeken,  maar hij
heeft tegen diederik gezegd dat jullie samen zullen beslissen welke de ware
voor jou is, als je echt niet wilt kun je dus zeggen dat er geen geschikte
kandidaat bij zat." die marjet toch, wie had zo'n opmerking van haar verwacht,
ze is al sinds de geboorte van adriana werkzaam op hun hof als hulp bij de
verzorging en in het huishouden. een oer degelijke vrouw van begin veertig en
ontzettend ouderwets, maar dat lijkt een beetje veranderd te zijn. drie dagen
later kwamen er inderdaad allemaal vreemde mannen binnen zetten. wat een
blaaskaken! jeetje vader kan toch niet verwachten van mij dat ik mijn leven met
een van  hun ga slijten he. "adriana kom je ook?" gad daar heb ik toch helemaal
geen zin in, maar laat ik maar gaan anders stel ik vader weer zo teleur. "je
vader is al begonnen met de eerste in zijn ontvangstkamer, of je erbij wil
komen zitten" deze kandidaat is echt  ongeschikt en vader lijkt hem nog te
mogen ook, hij is zo lelijk als de nacht! gelukkig hij gaat weg, pap is het met
me eens, fijn. tien kandidaten later heb ik nog niets geschikts gezien, het
lijkt wel of ze het pesthuis hebben gevraagd langs te komen! wat een
mislukkingen zeg, zelfs na de laatste heb ik nog niets geschikts gezien, even
met vader overleggen wat hij ervan vind. "en pap heb je iemand gezien die je
als schoonzoon wilt hebben?" "ja ja ik weet het jij vindt ze natuurlijk geen
van  allen goed genoeg voor je, maar wees je alsjeblieft wel bewust dat de keus
steeds moeilijker wordt, de volgende keer komen er nog minder en waarschijnlijk
zijn die nog minder geschikt, je begint  al te oud te worden voor de
huwelijksmarkt meisje. als vader en vriend adviseer ik je om van de mannen van
vandaag de minst slechte uit  te kiezen en met hem te trouwen. veel keus heb je
niet vrees ik." die pap toch hij ziet alles zo  zwart wit, ik wil nog helemaal
niet rouwen met wie dan ook. ookal kwam jezus naar me toe om het te vragen, dan
nog zou ik er niet op in gaan. maargoed wie was de minst slechte kandidaat,
even denken, volgens mij is die vergeten  langs te komen. wat een  rotstreek om
mij hier ongevraagd mee op te zadelen, is er een man met wie ik samen zou
kunnen en willen leven? diederik maar vader zal  dat nooit goedkeuren. "pap
moet het perse iemand van stand  zijn? of  mag het ook een simpele bode zijn
bijvoorbeeld?" "ben je gek ik ga een bode toch niet de helft van mijn bezit
geven?" dus dat was waarom er zoveel mannen gekomen waren,  ookal  leken ze ook
niet al te geinteresseerd in mij. ik ga wel naar diederik toe, vragen  of hij
met mij wil weglopen, zo niet dan leef  ik de rest van mijn leven wel als een
non, wat zij kunnen kan ik ook


 

 

