de eenwording van europa

europa wordt een! vandaag is het precies tien jaar geleden dat de muur viel.
een land in europa, genadeloos opgesplitst in twee delen. nu, tien jaar later,
is duitsland nog steeds hopeloos verdeeld. het liefst zouden oost en west zich
van elkaar afscheiden en alleen verder gaan. 

ruim een halve eeuw geleden was er ook een europeaan die droomde van eenheid.
zijn naam was adolf hitler. hij droomde van een verenigd europa onder een
centraal bewind. toen deze man zijn droom probeerde te verwezenlijken vocht elk
land in europa voor het behoud van zij eigen grenzen, eigen nationaliteit,
eigen leven.

nu, op de rand van een nieuw millennium, schijnen we het opnieuw te moeten
proberen. de grenzen gaan open en de euro wordt ingevoerd. dit alles naar
lichtend amerikaans voorbeeld, waar ze dit systeem al jaren eerder hebben
ontdekt. noord-amerika als voorbeeld voor een toekomstig europa.

alleen landen die rijk genoeg zijn en een minimale staatsschuld hebben mogen
zich aansluiten bij een verenigd europa. dit is van tevoren natuurlijk goed
bekeken. een gezonde monetaire unie is de eerste stap op wek naar volledige
eenheid. voor geld is altijd ruimte, maar wat doen we met de asielzoekers? want
nederland is vol, duitsland is vol, frankrijk is vol, en ga zo maar verder. als
het erop aankomt is heel europa vol. toch moeten we straks ongehinderd het hele
continent kunnen bereizen, met uitzondering van de wintersportvakanties in
zwitserland, waarvoor je je paspoort nog nodig zal hebben. verder zullen
landsgrenzen voortaan niet meer zijn dan een stippellijn op de kaarten. daarmee
een land dus tot een staatje van het grote europa zal worden. hiermee is de
eenwording nog niet compleet. we zullen binnenkort natuurlijk ook een
europese taal moeten uitkiezen, die door iedereen gesproken gaat worden. dus
studenten nederlands, duits frans en italiaans kunnen er nu maar beter het
bijltje bij neergooien. waarschijnlijk kiezen we toch voor het engels, want dan
kunnen we gemakkelijker met de amerikanen overweg. en degenen die echt een taal
willen gaan studeren kunnen altijd nog spaans of russisch gaan doen. of
klassiek-europese talen. misschien kunnen we toch nog een heleboel leren van de
amerikanen. wie had dat nu ooit gedacht?

het amerikaanse volk dat de hele dag hamburgers zit te eten voor de televisie.
dat denkt dat parijs de hoofdstad van europa is en dat het vrijheidsbeeld als
een klassiek kunstwerk ziet. het trotse resultaat van de 'melting pot'. toen de
eerste pioniers naar amerika trokken moesten er vele verschillende culturen met
elkaar samen leren leven. het ging langzaam, maar het ging (de native americans
buiten beschouwing gelaten). langzaam versmolten de culturen van de pioniers
uit alle uithoeken van de wereld, tot de uiteindelijke eenheid waarvan oprah
winfrey nu het culturele hoogtepunt vormt. 

zoiets is natuurlijk niet alleen weggelegd voor amerikanen. dat kunnen
europeanen ook! alleen is dat tot op heden nog toekomstmuziek. pas wanneer wij
allemaal met hetzelfde geld betalen, zullen we met elkaar willen onderhandelen.
om te kunnen onderhandelen zullen (tot grote vreugde van de middelbare
scholier) allemaal dezelfde taal moeten spreken. als we allemaal dezelfde taal
spreken zullen we elkaar misschien niet meer als buitenlander beschouwen en een
ander minder als indringer gaan zien. maar zal dat er ooit van komen?

het is heel moeilijk voor te stellen. en dan kijk ik alleen naar de
nederlander. zijn meest typerende eigenschap: hij is nederlander. anderen
voelen dit zo sterk dat heineken bier dit imago gebruikt in zijn
televisiereclames. en natuurlijk zijn nederlanders eigenheimers. als ze naar
frankrijk gaan nemen ze de caravan mee. ze rijden naar de camping waar ze jaar
in jaar uit naast dezelfde nederlanders staan en 's avonds eten ze hun zelf
meegebrachte boerenkool. met de fransen hebben ze geen contact, want dat zijn
maar rare mensen me dat rare taaltje van ze. alleen op zondag eten we wel eens
een stokbroodje. 

natuurlijk is dit een stereotype, maar er lopen genoeg mensen rond voor wie dit
wel normaal is. en dat zijn natuurlijk niet alleen nederlanders. 

nu alle grote tendensen onze richting een eenwording lijken te sturen, komen er
ook steeds meer mensen die niets voor een eenwording voelen. deze visie steekt
in steeds meer landen de kop op en draagt namen als janmaat en haider. dit
noemen we het nationalisme en hoewel de meeste mensen het al lang vergeten
zijn, weten zij nog precies hoe iedereen ooit gevochten heeft voor het behoud
van zijn nationaliteit. de eigen identiteit. zoiets mag natuurlijk nooit meer
gebeuren. europa is er nog niet eens in geslaagd om de sporen van de laatste
keer uit te wissen. laat ons eerst maar eens proberen goed samen te werken en
mocht dat een keer lukken, dan zien we wel weer verder.

