David Biello: Het is nu  mijn grote eer en voorrecht om Dr. Georges Benjamin voor te stellen. Hij is uitvoerend directeur  van de American Public Health Association en heeft een lange  en vooraanstaande carrière zowel als medisch professional als  als professional in de volksgezondheid. Hartelijk welkom dr. Georges Benjamin. Georges Benjamin:  Hey, David, hoe gaat het? DB: Met mij gaat het goed,  hoe gaat het, dr. Benjamin? GB: Ik ben hier.  (Lacht) DB: Lekker binnen. Goed. GB: Binnen. DB: We weten dat het thema van het moment  heropening is, zou ik zeggen. Daar hebben we net  een mogelijkheid voor gehoord, maar natuurlijk hebben veel landen al heropend  op de een of andere manier, en ik geloof dat vanaf vandaag alle 50 staten hier in de VS  al min of meer heropend zijn. Hoe doen we dat slim,  hoe doen we dat veilig? GB: Ja, we moeten echt  veilig en voorzichtig heropenen, en dat betekent dat we niet mogen vergeten welke maatregelen voor de volksgezondheid die de curve in het begin hebben doen dalen. En dat betekent dingen als: je neus en mond bedekken  wanneer je hoest of niest, een masker dragen, je handen wassen, jezelf fysiek zoveel mogelijk  distantiëren van anderen. Nadenken over alles wat we doen, weet je, voordat we  ‘s ochtends aan het werk gaan en terwijl we aan het werk zijn. En zo voorzichtig zijn  als velen van ons zijn geweest in de afgelopen twee maanden, nu we de komende drie maanden ingaan, omdat dit ding nog niet voorbij is. DB: Precies. Er is een kans op meer golven,  zoals Uri [Alon] zei. Het lijkt erop dat het dan op ons allemaal rust om volksgezondheid als een soort tweede baan te beschouwen. Is dat juist? GB: Weet je, ik heb er zo veel voor gepleit dat nu iedereen echt weet  wat volksgezondheid is, dat iedereen altijd moet beseffen  dat volksgezondheid zijn tweede baan is, of je nu het afval ophaalt  of in een supermarkt werkt, of je bent een buschauffeur, of je bent, zoals ik, bezig met volksgezondheid, een arts of verpleegkundige, iedereen moet  aan volksgezondheid denken bij wat ze elke dag doen. DB: Wat denk je -- Nu we allemaal professionals  in de volksgezondheid zijn, welke nieuw normaal kunnen we verwachten, denk je, als de landen heropenen? Hoe gaat dat eruit zien, of hoe hoop je dat het eruitziet  als professional in volksgezondheid? GB: Als ik kon toveren, zou ik duidelijk zien dat mensen veel meer  aan volksgezondheid zouden doen, wat betreft handen wassen en nadenken over veiligheid  als ze buiten kwamen. Weet je, het is nog niet zo lang geleden dat je in de auto  je veiligheidsgordel niet omdeed. Vandaag doen we het automatisch. De meesten van ons roken niet, omdat we weten dat dat slecht voor ons is. De meesten van ons kijken beide kanten op  voordat we een straat oversteken. De meesten van ons, weet je, voorzien dingen in ons huis  om struikelgevaar te vermijden. Als deze uitbraak zich voortzet, hoop ik dat mensen  veel meer aandacht zullen besteden aan dingen die ons  een infectie kunnen bezorgen. Zoals dingen schoonmaken  en dingen desinfecteren. Wat nog belangrijker is:  niet naar je werk komen als je ziek bent. Ik hoop dat werkgevers voor iedereen  betaald ziekteverlof zullen invoeren, zodat mensen thuis kunnen blijven. Ja, het is een extra kost, maar ik kan je vertellen  dat we nu hebben geleerd dat de kosten van zoiets niet doen in de miljarden en miljarden  en miljarden dollars lopen. Betaald ziekteverlof  is daarbij vergeleken vrij goedkoop. DB: Ja, we zijn, denk ik,  jaloers in de Verenigde Staten op alle landen die misschien een alomvattender  gezondheidszorgsysteem hebben dan wij. Ben je het ermee eens  dat maskers een soort symbool zijn om de mentaliteit van ‘volksgezondheid  als tweede baan’ aan te nemen? GB: Nou, weet je, het is grappig. Onze collega's in Azië  hadden een masker -- het dragen van maskers als cultuur  gedurende vele, vele jaren. En, weet je, daar hebben we altijd  grinnikend om gelachen. Toen ik naar het buitenland ging, grinnikte ik altijd als ik  mensen met maskers zag rondlopen. En natuurlijk, toen dit begon, drongen we allen aan op maskers  voor mensen die besmet waren of natuurlijk voor gezondheidswerkers, waarvan we vonden  dat ze meer risico liepen. Maar ik denk dat het dragen van maskers waarschijnlijk deel gaat uitmaken  van onze cultuur. We zagen al dat het waarschijnlijk  geen strandmode zal worden, hoewel het voorlopig zou moeten. Maar ik denk wel dat we steeds  meer mensen maskers zullen zien dragen in verschillende omstandigheden. Ik denk dat dat logisch is. DB: Ja, draag je masker  om te laten zien dat je om anderen geeft. En dat je een soort  volksgezondheidinstelling hebt. Over Azië gesproken, wie heeft het goed gedaan? Als je over de hele wereld kijkt,  en je deed dit al een tijdje en besprak je het met je collega's. Wie heeft het goed gedaan en wat kunnen we leren  van die goede voorbeelden? GB: Ja, Zuid-Korea is  in veel opzichten het rolmodel. Weet je dat China het uiteindelijk redelijk goed deed. Maar het geheim van al die landen die minder morbiditeit  en mortaliteit hebben gehad dan wij, is dat ze al heel vroeg  veel testen hebben gedaan, ze deden contact opsporing,  en isolatie en quarantaine, wat trouwens het fundament is  van de volksgezondheidspraktijk. Ze deden het vroeg en ze deden het intens, en trouwens, ook al  heropenen ze hun samenleving, ze beginnen alweer  af en toe pieken te zien, en hernemen dan de basispraktijken  voor volksgezondheid van testen, isolatie, contacttracering en transparantie  voor het publiek wanneer ze kunnen, omdat het belangrijk is dat het publiek  begrijpt hoeveel gevallen er zijn, waar de ziekte is, als je wil dat het publiek het naleeft. DB: Dus testen,  contacttracering en isolatie. Dat lijkt geen hogere wiskunde,  om dat oude cliché te gebruiken. Waarom is dat voor sommige landen  moeilijk uit te voeren? Wat houdt ons tegen, elektronische medische dossiers, een of ander gadget of misschien gewoon overmoed door de successen in volksgezondheid van de afgelopen 100 jaar? GB: Weet je, we zijn een  echte pillensamenleving. We denken dat er voor alles een pil is. Als we je er geen pil voor kunnen geven, dan kunnen we je opereren  en het repareren. Preventie werkt. En we hebben te weinig  geïnvesteerd in preventie. We hebben veel te weinig geïnvesteerd  in een sterk, robuust volksgezondheidssysteem. Als je kijkt naar het feit  dat in het Amerika van vandaag, je heel gemakkelijk kunt weten wat er van de plank  van een supermarkt komt, Amazon weet alles over jou, maar je arts heeft niet  dezelfde hulpmiddelen. Om drie uur 's ochtends is het nog steeds erg moeilijk  om je elektrocardiogram te krijgen, of je medisch dossier,  of je lijst met allergieën als je de dokter niet kunt  vertellen wat je mankeert. We hebben gewoon niet geïnvesteerd  in robuuste systemen. Een van de interessante dingen  van deze uitbraak is dat het een omgeving heeft gecreëerd waarin we nu afhankelijk zijn  van telegeneeskunde, dat al een aantal jaren bestaat, maar we waren niet helemaal bij. Nu wordt het waarschijnlijk  de nieuwe standaard. DB: Maar het lijkt ook -- Dus natuurlijk hebben de landen met een ongelooflijk  robuust gezondheidszorgsysteem, zoals Taiwan, het goed gedaan, maar het lijkt erop dat zelfs landen die een minder robuust zorgsysteem  lijken te hebben, zoals Ghana in Afrika, het eigenlijk goed hebben gedaan. Wat was zou het geheime recept zijn voor dat soort landen? GB: Ja, het is nog vrij vroeg  in sommige van hun blootstellingen en hopelijk hebben ze geen  golf die later komt, dat is nog steeds een mogelijkheid, maar uiteindelijk denk ik, voor zover je goed aan  volksgezondheid hebt gedaan, dat alle landen die het goed hebben gedaan dat hebben gedaan. Nu zijn we een groot land,  een complex land. En ja, we zijn niet goed  begonnen met testen. Maar we mogen de fouten  van de laatste drie maanden niet herhalen, omdat we nog wat maanden  voor de boeg hebben. En nu we weten wat we fout hebben gedaan, moedig ik ons aan om het  de volgende keer goed te doen. DB: Dat lijkt me slim. GB: En de volgende keer is morgen. DB: Dat klopt. Het is al begonnen. Ik bedoel, het lijkt bijna, als ik deze metafoor mag gebruiken, dat sommige van deze landen al een soort antilichamen  in hun systeem hadden, omdat ze ervaring hadden  met misschien ebola of de eerste sars. Is dat de sleutel, eerdere blootstelling aan dit soort crises  in de volksgezondheid? GB: Nou, dit is een heel ander virus. En hoewel er misschien al vroeg bewijs is dat we tegen mers en sars1 al vroegtijdig beschermd waren, wijzen enkele vroege studies erop, dat dat niet de oplossing is. Het geheime recept hiervoor is een goede,  solide praktijk van volksgezondheid. Dat is het geheime recept hiervoor. We zouden niet naar iets  moeten zoeken, geen mystiek, of naar iemand die ons komt redden  met een speciale pil. Dit gaat om goede, solide praktijken  op het gebied van de volksgezondheid, want trouwens, kijk, dit was een erge, maar het is niet de laatste. Dus moeten we ons voorbereiden  op de volgende echt grote. We denken dat deze erg was, stel je voor wat er zou zijn gebeurd  als ebola was verneveld, of mers was verneveld. Weet je, kies een tv-film. Ook al was het een slechte, we ontsnapten dit keer  nog aan een heel, heel erge. DB: Ja, het Middle East Respiratory Syndrome is geen grap, en we mogen dankbaar zijn dat het  zich niet gemakkelijker verspreidt, zoals sars-CoV. Is dit echter -- Al deze ziekten zijn dus zoönotisch, dat betekent dat ze naar ons oversprongen  van de dieren daarbuiten. Het is duidelijk dat de mensheid  inbreuk maakt op de natuur op een steeds indringender manier, of dat nu klimaatverandering is  of de bossen intrekken, kies maar. Is dit gewoon het nieuwe normaal? Moeten we af en toe  pandemieën verwachten ? GB: Nou, ze komen regelmatig. Dit is niet de eerste pandemie, toch? We hebben er verschillende gehad, 100 jaar geleden de griep van 1918, Sars was een significante infectie, ook al werd sars1 niet zo erg als deze. En we hadden de vogelgriep, een moeilijke, en de varkensgriep. We hadden zika. Dus nee, we hebben verschillende  nieuwe uitbraken van ziekten gehad. Deze opkomende ziekten komen veel voor, en op veel manieren hebben we geluk gehad dat we ze al vroeg  hebben kunnen identificeren en inperken. Maar we bevinden ons nu in een wereld waar mensen dit soort dingen  kunnen uitvinden. Dit is niet gebeurd, voor zover we weten,  het is niet door mensen gemaakt. Het ontsnapte waarschijnlijk  niet uit een lab. Maar we weten dat toen ik op school zat, om een beestje te laten groeien,  moest je behoorlijk geavanceerd zijn. Dat is vandaag niet het geval. We moeten onszelf beschermen tegen  zowel van nature voorkomende infecties en tegen die die door mensen zijn gemaakt. DB: Bovendien hebben we andere  soorten bedreigingsvermenigvuldigers, zoals klimaatverandering, die pandemieën zo veel erger maken. GB: Ik zei dat klimaatverandering  de grootste bedreiging voor de mens was voor deze hier. Dit steekt klimaatverandering  naar de kroon. Ik vertel je dat de grote uitdaging nu is dat we een pandemie hebben die we nog steeds niet de baas zijn nu we het orkaanseizoen ingaan, en met klimaatverandering, wat de hevigheid  van de orkanen zal verergeren. We staan voor een interessante zomer. DB: En hier is Chris met, denk ik,  een vraag van ons publiek. Chris Anderson: Eigenlijk veel vragen. Mensen zijn erg geïnteresseerd  in wat je zegt, Georges. Hier gaan we. Hier is de eerste, van Jim Young: “Hoe gaan we om met mensen  die niet geloven dat dit ernstig is?” GB: Weet je, je moet gewoon doorgaan  met mensen de waarheid te vertellen. Een van de dingen  over deze specifieke ziekte is dat ze niemand spaart. Ze erkent geen politieke partijen, ze erkent geen geografie, en we hadden veel mensen,  vooral op het platteland, die het niet inzagen, omdat het  nog niet tot bij hen was geraakt, en ze geloofden niet dat het echt was. En nu worden veel van die gemeenschappen  geteisterd door deze ziekte. En dus moeten we gewoon -- weet je, het past niet  om te zeggen: “Ik zei het je toch.” Je moet zeggen:  "Kijk, nu je het inziet, kom aan boord en help ons  om deze problemen op te lossen." Maar dit is iets  dat nog een tijdje zal bestaan. En als het endemisch wordt, wat betekent dat het altijd  op een laag niveau voorkomt, zal iedereen deze ervaring hebben. CA: Bedankt. Hier is er een van Robert Perkowitz. 'We lijken de volksgezondheid  te hebben genegeerd en onderbetaald, en we waren niet voorbereid op dit virus." Kijk, als de vraag opduikt, zou moeten, als bij toverslag. “Wat moeten nu onze prioriteiten zijn om ons voor te bereiden op de volgende volksgezondheidscrisis?" GB: Nou, we moeten er nu voor zorgen dat we er de financiering  hebben ingestoken, middelen, training, paraat personeel. En trouwens, onze volgende  volksgezondheidscrisis is niet over 10 jaar,  het is niet over 20 jaar, het is de mogelijke co-gebeurtenis met griep, waarvan we weten  dat die dit najaar komt, omdat ze elk jaar komt, met ofwel voortgezette COVID  of een piek in COVID. En we krijgen een ziekteproces dat zich als vrijwel hetzelfde voordoet, en we zullen COVID moeten  onderscheiden van influenza. Omdat we een vaccin  hebben tegen influenza, maar nog niet tegen COVID. We hopen er over een jaar een te hebben. Maar dat valt nog te bezien. DB: Haal dus je griepprikken. CA: Ja. In feite stelde David Collins  precies die vraag. 'Hoe groot is de kans op een vaccin  vóór de volgende golf?' GB: Weet je, het snelste vaccin  dat we ooit hebben ontwikkeld was mazelen, en dat heeft vier jaar geduurd. Nu zijn veel dingen anders, toch? We zijn begonnen met een sars1-vaccin. Het vroeg veel dierproeven, en een aantal zeer vroege  proeven op mensen. Je weet dat we net een bericht kregen dat het tenminste lijkt te werken  bij apen, bij resusapen, en er zijn aanwijzingen dat het in ieder  geval doeltreffend en veilig kan zijn bij een heel, heel klein aantal mensen. Als ik heel, heel klein  aantal mensen zeg, bedoel ik echt weinig. Dus nu moet het gaan naar fase twee-  en fase drie-proeven. Dus, ja, [David] stak twee handen op, dus ja, ja, het is een klein  aantal mensen. Wat dat je vertelt, is  dat die mensen veel geluk hadden, of dat het werkte. We zullen het pas weten als we dit  in duizenden armen hebben geprikt. CA: Hier is een belangrijke vraag  van een TED-Fellow. 'Hoe leiden we mensen op  over wat volksgezondheid betekent? Vooral in de context van mensen die denken dat ze geen  publieke verantwoordelijkheid hebben?' GB: Nou, weet je, ik herinner mensen eraan dat wanneer volksgezondheid goed werkt, er niks gebeurt. Natuurlijk, als er niets gebeurt,  krijgen we er geen krediet voor. De reden dat iedereen in dit land niet elke ochtend hoeft op te staan  om zijn water te koken, is vanwege de volksgezondheid. De reden dat,  als je een auto-ongeluk krijgt, weet je, een autobotsing, en je draagt je veiligheidsgordel  en je hebt airbags, en je wordt niet gedood  door die autobotsing, is dat vanwege de volksgezondheid. De reden dat je de lucht  veilig kan inademen, dat het eten veilig is om te eten, is door volksgezondheid. De reden dat je kinderen  geen brandbare kleding dragen, is omdat we brandvertragende kleding hebben. En dat is een vereiste. De reden dat je niet struikelt als  je de trap afloopt, is omdat we er echt hebben op gelet  hoe we de trap moesten bouwen zodat mensen niet struikelen  wanneer ze hem op of af gaan. Dat is in feite een interventie  van volksgezondheid. Dus de bebouwde omgeving, medicijnen, al dat soort dingen, vaccins, dat is allemaal volksgezondheid, en daarom is er volksgezondheid, en je gelooft misschien niet  dat het zo belangrijk is, maar we zouden niet zonder kunnen. CA: Misschien kunnen we ons ooit een gezondheidssysteem  in Amerika voorstellen met eigenlijk een aantal prikkels die verwijzen naar de volksgezondheid. Dat zou heel fijn zijn. David, ik moet wat  vragen stellen, als het goed is, omdat ze binnenstromen. Er is er een van Jacqueline Ashby. Belangrijke vraag voor elke ouder. “Wat zijn je aanbevelingen  om kinderen terug naar school te sturen?” GB: Ja, ik heb hier moeite mee;  ik heb drie kleinkinderen. Maar mijn kleinkinderen  zijn technisch vaardiger dan ik, en nu krijgen ze  hun lessen op afstand. Ik denk dat het een uitdaging gaat worden nu we kinderen terug  naar school willen sturen. We moeten echt weten  hoe besmettelijk kinderen zijn en hoe goed ze het doen  als ze besmet raken. Nu lijkt het erop, behalve voor een heel klein aantal  kinderen met een zeer zeldzame ziekte, dat ze deze ziekte heel goed verdragen. Maar de centrale vraag is: hoeveel van deze ziektekiemen  zullen deze kinderen bij je terugbrengen en bij oma en opa. Dus dat wordt belangrijk. Aan een achtjarige  proberen uit te leggen waarom hij geen interactie  met zijn vrienden mag hebben, is een echte uitdaging. Trouwens, een 17-jarige vertellen dat hij geen interactie  met zijn vrienden mag hebben, gaat een echt probleem zijn. Dus moeten we deze kinderen goed opvoeden, we moeten uitzoeken  hoe we hun schema's spreiden. Uri's idee voor het personeel is misschien een interessant  concept voor scholen, omdat het de bedoeling is om te proberen het aantal kinderen  per klas te verminderen. Met kleinere klassen  krijg je trouwens beter onderwijs. We moeten dus wel  genoeg leraren hebben. Dat kan de snelheidsbeperkende stap zijn. CA: Oké, de laatste vraag hier voorlopig  van [Steven] Petranek. Maskers. Advies over maskers -- Uitgeschakeld, hier gaan we. Advies over maskers  lijkt te zijn veranderd. “Zijn de meeste Amerikanen  die in steden wonen en werken beter af met maskers, omdat het ook helpt  tegen de luchtvervuiling waar ze elke dag mee te maken hebben?“ GB: Het kan sommigen absoluut helpen. Maar laat me je vertellen  dat ik liever zag dat we stopten met fossiele brandstoffen. En met al die vreselijke dingen waarmee we ons klimaat vernietigen. Weet je, iedereen heeft het  over het feit dat we een geweldige reductie hebben gehad in CO2 omdat we geen auto rijden. Ik moet je vertellen, dat is het beste bewijs  dat klimaatverandering van de mens komt. Al die klimaatsceptici die denken dat klimaatverandering  niet door mensen is veroorzaakt, hebben net een wereldwijde  demonstratie gehad over wat mensen doen  om klimaatverandering te veroozaken. En dus moeten we stoppen en naar een groene economie gaan. DB: Akkoord. CA: Heel erg bedankt daarvoor, aan het eind kom ik terug  met nog een paar vragen. Bedankt hiervoor. DB: Dus we gaan voor maskers. Maar ook een van de dingen die duidelijk werden: COVID-19 is niet de grote gelijkmaker  waarop sommigen misschien hoopten. Sommige gemeenschappen  hebben veel ergere, significant ergere resultaten dan andere. Waarom is dat? GB: We hebben het voornamelijk  over de Afro-Amerikaanse en Latino gemeenschappen die onevenredig hard getroffen  worden door de ziekte. Het komt voornamelijk  door de blootstelling. Bij die bevolkingsgroepen vind je meer banen met menselijk contact. Buschauffeurs, kruideniers, werken in instellingen  voor langdurige zorg, verpleeghuizen, in vleesverpakking, kippenboerderijen. Daarom worden ze veel meer  blootgesteld aan de ziekte. Gevoeligheid. Veel chronische ziekten. Dus we weten dat vooral Afro-Amerikanen onevenredig veel gevallen van diabetes, hartaandoeningen hebben, longziekte, en vanwege die chronische ziekten, ontdekten we al vroeg dat dat virus schadelijker is voor de populaties  die deze ziekten hebben. En dat is dus het grote probleem hier. Dat is de oorzaak van die verschillen en het is echt een uitdaging, omdat op veel manieren dat vaak de mensen zijn waarvan we besloten dat het essentiële werkers zijn en ze moesten gaan werken. DB: Dat klopt. Wat moeten we volgens jou doen om deze essentiële  arbeiders te beschermen, als je daar ideeën voor hebt? GB: Zeker. We zijn begonnen met een teststrategie op basis van symptomen. En nu we genoeg tests hebben, moeten we zorgen dat niet alleen mensen  die tests om klinische redenen krijgen, en mensen met symptomen, maar ook prioriteit gaan geven aan mensen  die met publiek te maken hebben, die essentiële werkers zijn. Dus zeker mensen die werken  in verpleeghuizen, ziekenhuizen, etc., maar ook buschauffeurs, bewakers, bedienden van supermarkten. Ze moeten worden getest, en vaak genoeg getest, om hen en hun families te beschermen en iedereen het vertrouwen te geven dat ze niet besmet zullen raken en dat wij hen niet gaan infecteren. Mensen in vleesverwerkingsfabrieken, bijvoorbeeld. We zagen een echte tragedie in de vleesverpakkingsfabrieken, omdat ze werken in een omgeving  waar ze schouder aan schouder staan. Er zijn nog andere dingen nodig zoals uitzoeken hoe ze fysieke afstand  aan de assemblagelijn kunnen krijgen, dat wordt belangrijk. Maar nogmaals, Uri's idee is niet slecht voor deze natie om te overwegen. Veel van die industrieën  zouden daarover moeten nadenken. DB: Ja, we moeten ervoor zorgen  dat dit echt mensen zijn die worden gezien als essentiële werkers,  niet als opgeofferden, denk ik. En uiteraard beperkt dit  zich niet alleen tot de VS. GB: Oh, absoluut. We zien deze verschillen  niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook in andere landen. En ze hebben veel te maken  met ras en klasse en de soorten banen die je doet, de beroepen die je doet. En eerlijk gezegd, hadden we hieraan moeten denken  toen we de eerste gegevens zagen die toonden dat in China mensen met chronische ziekten  veel meer risico liepen en slechtere gezondheidsresultaten hadden. We zouden onze acties  meteen hebben versneld, want dat is bij elke nieuwe ziekte gebeurd die het land binnenkwam. DB: Dus lijkt het erop dat veel hiervan erop neer komt -- het is geen onzin -- dat volksgezondheid  de taak is van iedereen, en dat moeten we overnemen. Hoe ziet volgens jou een robuuste infrastructuur  voor de volksgezondheid eruit? Hoe zou dat eruit zien? GB: Nou, weet je, elke nieuwe bedreiging voor de gezondheid moeten we snel kunnen identificeren, ze inperken, en als we het kunnen, ze verzachten  en indien mogelijk ze elimineren, en neem dan alle beschermende maatregelen die we eerder hadden. Dus dat betekent een goed bemande, goed opgeleide overheidsinstantie  voor volksgezondheid, net zoals we dat hebben  voor politie, brandweer, spoeddienst. Het betekent dat ze  goed betaald moeten worden, het betekent dat ze over voldoende  middelen moeten beschikken. Weet je, we hebben  nog steeds contacttracers die met pen en notitieboekjes werken. En dingen naar Excel  spreadsheets verzenden. Nee, we hebben dezelfde soort  robuuste technologie nodig die de mensen bij online retailers gebruiken,  zoals bij Amazon, etc. We kijken nog steeds naar gegevens  die twee jaar achterlopen om datagedreven beslissingen te nemen. We moeten onmiddellijke  beslissingen kunnen nemen. Trouwens, Taiwan, je noemde hen eerder, Ik herinner me dat ik in Taiwan keek naar gegevens  over infectieziekten, in realtime, van hun elektronisch  medisch dossiersysteem. Weet je, we kunnen dit,  de technologie bestaat. DB: Stel je voor. Wauw, realtime gezondheidsinformatie, wat een verschil zou dat maken. Denk je dat technologie  ons hier kan helpen, of dat nu kan door samenwerking  tussen Google en Apple of wat dan ook? GB:Technologie kan ons helpen, maar het zal ons niet vervangen. We zijn nog lang niet zover  dat we kunnen achteroverleunen en onze elektronische avatar  het werk voor ons laten doen. Maar de technologie  kan ons werk overtreffen. Ze kan ons inzicht in de situatie geven. Ze kan ons in realtime informatie geven. Hiermee kunnen we informatie verzenden  van punt A naar punt B voor data-analyse. Ze stelt ons in staat om na te denken, zodat we al deze modellen maken, en anderen in staat stellen  om onze cijfers meteen te controleren. Het kan dus het onderzoek versnellen. Maar we moeten erin investeren, en we moeten ermee doorgaan, omdat veroudering altijd  het slechte deel van technologie is. DB: Het lijkt erop dat Chris terug is met meer vragen. CA: Ja, ik denk dat we  het einde naderen, maar de vragen blijven binnenkomen. Er is er een van Neelay Bhatt. “Welke rol zie je parken,  paden en open ruimte spelen bij het helpen van grotere  volksgezondheidsdoelen?" GB: Weet je, groene ruimte  is absoluut essentieel en buiten kunnen komen,  lopen en oefenen, met wandelpaden, zodat je  gemeenschappen krijgt die beloopbaar zijn, befietsbaar en groen  voor gebruik door alle leeftijden, het is goed voor onze mentale gezondheid,  het is goed voor onze fysieke gezondheid. En ik zeg altijd tegen mensen, weet je, het is geweldig om ernaartoe te kunnen  als iemand je op de zenuwen werkt. CA: Inderdaad. Hier hebben we een anonieme vraag. Ga waar mogelijk niet anoniem, want we zijn hier uiteindelijk  allemaal vrienden. Waarschijnlijk iemand ... Hoe dan ook. Laten we eens kijken,  maar het is een goede vraag. “Velen zijn zeer wantrouwend  over wat de echte experts zeggen. Wat heb je bedacht om de meest  wantrouwige mensen te helpen minder wantrouwend  en meer vertrouwend zijn?" GB: Vertel de waarheid. Als je een fout maakt, erken deze dan  en corrigeer ze meteen. Wees consistent. En zeg geen domme dingen. Dat gebeurt veel te vaak. En weet je, een  van de interessante dingen, die we al hebben doorgemaakt,  is de discussie over maskers. De traditionele wijsheid was  dat mensen alleen maskers moesten dragen als ze besmettelijk waren of als je je bevond in een zorgomgeving waar er een hoog risico was  om de ziekte te krijgen. En toen zeiden we: Nee, iedereen mag een masker dragen. En dat is omdat we  uiteindelijk hebben geleerd, en het veel geloofwaardiger werd, dat asymptomatische verspreiding bestond. Maar we hebben het  niet goed gecommuniceerd. We zeiden, oh, nee,  we veranderen van gedachten, iedereen mag een masker op, nadat we vertelden  om er geen te dragen. We besteedden niet genoeg tijd  aan het uitleggen waarom. Dus verloren we het vertrouwen. Dat moeten we dus beter doen. En onze leiders moeten heel voorzichtig zijn met  wat ze zeggen als je een megafoon hebt. Ik heb ook fouten gemaakt. Ik heb dingen op tv gezegd  die gewoon verkeerd waren, omdat ik het mis had. En ik heb erg mijn best gedaan  om die te corrigeren zo snel als ik kon. Dat doen we allemaal, maar je moet sterk genoeg zijn en een sterke persoonlijkheid hebben  om je ongelijk te kunnen toegeven en het dan te corrigeren. Want als je eenmaal  het vertrouwen hebt verloren, ben je alles kwijt. CA: Als ik het zo mag zeggen, de manier waarop je nu communiceert, is voor mij een communicatiemiddel dat vertrouwen geeft. Ik weet niet welk magisch recept  je daarvoor hebt, maar het is heel erg overtuigend  om naar je te luisteren. Heel erg bedankt hiervoor. David, heb je nog  andere laatste aanwijzingen? GB: Ik heb veel fouten gemaakt. DB: Ja, nee, maar het was echt  een waar genoegen om je bij ons te hebben  en daarvoor bedankt. Nog een laatste vraag als ik mag. Je doet dit al een tijdje, wat geeft je hoop voor de toekomst? GB: Laat me je iets vertellen. Het enige dat me hoop geeft, is wanneer ik mensen zie die voor  hun vrienden en familieleden zorgen. Ik bedoel drive-by verjaardagsfeestjes. Ik zag dat vandaag op het nieuws. Mensen die hun vrienden bellen. Ik hoorde van mensen die ik  al jaren niet meer had gesproken, die me opbellen en zeggen: “Ik heb lang niet met je gepraat.  Gaat het?” Doe dat meer. En het vertrouwen dat we in elkaar hadden, en de liefde die we hebben getoond,  was gewoon geweldig, dus dat geeft me hoop. DB: Uiteindelijk wint de menselijkheid. GB: Ja. DB: Nou, heel erg bedankt, Dr. Benjamin, voor je deelname  en voor het delen van je wijsheid. GB: Blij er te zijn. CA: Ja, dank je. GB: Hou jullie veilig. Hou je families veilig. DB: Bedankt, jij ook. 
