Als je op de planeet Aarde leeft en je een van de zeven miljard mensen bent die elke dag voedsel eten, moet je nu opletten: in de komende drie decennia zullen we moeten werken aan een van de meest kritieke  mondiale uitdagingen van onze generatie. Ik heb het niet  over de klimaatverandering. Ik heb het over voedsel en landbouw. In 2050 zal onze wereldbevolking  naar verwachting de 9,8 miljard bereiken. 68 procent van ons  zal in stadscentra leven. Om deze enorme massa te voeden, zullen we de landbouwproductie moeten verhogen met wel 70 procent ten opzichte van het huidige niveau. Om dit beter te begrijpen: we zullen meer voedsel moeten verbouwen  in de komende 35 tot 40 jaar dan in de voorgaande 10.000 jaren samen. Simpel gezegd neemt niet alleen onze wereldwijde bevolking toe, ze wordt ook steeds meer opeengepakt en we zullen aanzienlijk  meer voedsel moeten telen met aanzienlijk minder  land en hulpbronnen. Wat het nog moeilijker maakt om deze grote demografische veranderingen aan te pakken, zijn de huidige problemen van de agrarische industrie. Wereldwijd verspillen we een derde van al het voedsel dat we produceren en dit bovenop de 1,6 miljard ton voedsel die bederft op weg naar de markt of in onze koelkasten, of die wordt weggegooid  door supermarkten en restaurants aan het einde van de dag. Elk jaar zullen bijna 600 miljoen mensen ziek worden door het eten  van besmet voedsel, wat aantoont dat het bewaken van de mondiale voedselveiligheid een enorme uitdaging is. En, misschien niet verrassend, de agrarische industrie is de grootste verbruiker van zoet water, goed voor 70 procent  van het wereldwijde gebruik. Een opluchting is het om te weten dat de agrarische industrie en universiteiten, bedrijven en ngo's wereldwijd bezig zijn met uitgebreid onderzoek en het ontwikkelen van nieuwe technologie om al deze problemen aan te pakken. Velen doen dat al decennialang, maar een van de meer recente innovaties  in de productie van levensmiddelen, die wordt ingezet in  industrieparken in Noord-Amerika, in stedelijke centra van Azië en zelfs in de dorre woestijnen  van het Midden-Oosten, is landbouw in gecontroleerde omgevingen. Landbouw in een gecontroleerde omgeving  is een mooie manier om te zeggen: weer- of klimaatbestendige landbouw. Veel van deze bedrijven verbouwen voedsel  driedimensionaal in verticale rekken, in tegenstelling tot de twee dimensies  van normale boerderijen. Dit soort voedselproductie  staat ook wel bekend als verticale binnenlandbouw. Ik ben bezig geweest  met verticale binnenlandbouw in de afgelopen vijf en een half jaar, met het ontwikkelen van technologie om dit soort voedselproductie  efficiënter en goedkoper te maken. Deze foto werd genomen  van een ontmantelde zeecontainer waar we een binnenboerderij van maakten en die we vervolgens opstartten  in het hart en de hitte van Dubai. Verticale binnenlandbouw  is een relatief recent fenomeen, commercieel gezien, en de reden is dat consumenten  meer geven om voedselveiligheid en waar hun voedsel vandaan komt, en dat de nodige technologie  om dit mogelijk te maken gemakkelijker beschikbaar en goedkoper is. De totale kosten van de voedselproductie  stijgen wereldwijd bovendien steeds meer, zodat dit soort voedselproductie  ook meer concurrentieel wordt. Voor een verticale binnenboerderij moet je een aantal  traditionele landbouwelementen vervangen door kunstmatige substituten, te beginnen met zonlicht. In verticale binnenboerderijen wordt natuurlijk zonlicht vervangen  door kunstmatige verlichting, zoals leds. Hoewel er veel verschillende  soorten leds worden gebruikt, heet de soort die we  hier besloten te installeren ‘full spectrum led’. Die werden geoptimaliseerd voor het type  van groenten dat we kweekten. Met het oog op het maximaliseren  van de productie voor een bepaalde ruimte, gebruiken verticale binnenboerderijen rekken om groenten in de hoogte te kweken. Sommige van de grootste faciliteiten stapelen hun productie  14 tot 16 verdiepingen hoog. De meeste van deze bedrijven zijn  hydroponische of aeroponische systemen, wat betekent dat ze in plaats van grond een vervangingsmateriaal gebruiken zoals polyurethaanschuim, biologisch afbreekbare turf en zelfs anorganische materialen  zoals perliet- en kleikorrels. Een ander uniek aspect  van deze boerderijen is dat ze werken met  een precieze nutriëntformule die doorheen de hele faciliteit  gecirculeerd en gerecycleerd wordt en direct naar de wortelzone gepompt wordt om de groei van de plant te bevorderen. Tot slot gebruiken deze bedrijven een geavanceerd controle-  en automatiseringssysteem. Dat verhoogt aanzienlijk  de productiviteit, de efficiëntie en de consistentie. Deze tools bieden ook het extra voordeel dat het geproduceerde voedsel  beter traceerbaar en veiliger is. Een van logische voordelen van het verbouwen van voedsel op deze manier is dat je het hele jaar door  groenten kan kweken met een constante kwaliteit  en voorspelbare output. Een ander groot voordeel is bijvoorbeeld significant efficiënter  gebruik van grondstoffen, in het bijzonder van water. Voor elke kilo groenten  op deze manier geteeld, worden honderden liters water bespaard vergeleken met conventionele  productiemethoden. Met de waterbesparing komen vergelijkbare besparingen aan kunstmest. Een van de boerderijen  met de hoogste opbrengst kweekt meer dan 350 keer zo veel voedsel per vierkante meter dan een conventionele boerderij. Weerbescherming betekent volledige controle over inkomende verontreiniging en plagen, wat chemische bestrijdingsmiddelen geheel onnodig maakt. En vergis je niet, deze bedrijven kunnen enorme  hoeveelheden voedsel produceren. Een van de grootste bedrijven produceert 30.000 stuks groenten per dag. Zoals met elke nieuwe technologie of innovatie zijn er echter nadelen. Je kan je wel indenken dat voedsel verbouwen op deze manier  zeer energie-intensief kan zijn. Ook kunnen deze bedrijven maar weinig  soorten groenten commercieel produceren en de totale productiekosten  zijn nog steeds vrij hoog. Om deze problemen aan te pakken, doen enkele van de grootste  en meest geavanceerde boerderijen aanzienlijke investeringen,  te beginnen met energie-efficiëntie. Om het hoge energieverbruik  te verminderen, wil men leds met een hoger  rendement ontwikkelen, alsook lasers geoptimaliseerd voor plantengroei en zelfs glasvezelkabels zoals deze, die zonlicht direct naar een  verticale binnenboerderij kanaliseren om tijdens de dag de nood  aan kunstlicht te verminderen. Om de arbeidskosten te verlagen  van het inhuren van een meer geavanceerde, meer stedelijke en ook  meer vakbekwame beroepsbevolking, wordt robotica in de automatisering  veelvuldig gebruikt in grote installaties. Je kunt echt nooit te efficiënt zijn. De bouw van verticale binnenboerderijen  in en rond stedelijke stadscentra kan helpen om de agrarische  aanvoerketen in te korten en ook om de voedingswaarde  van groenten te behouden. Ook zijn er in vele  landen voedselwoestijnen die weinig tot geen toegang hebben tot voedzame groenten. Als deze industrie volwassen wordt, wordt het mogelijk  om een meer gelijke toegang te bieden tot zeer voedzame groenten van hoge kwaliteit, zelfs in de meest kansarme gemeenschappen. Tot slot, en dit vind  ikzelf echt spannend, kan verticale binnenlandbouw  naadloos worden geïntegreerd in het straatbeeld om onderbenutte en ongebruikte  stedelijke infrastructuur te herbestemmen. In feite gebeurt dit vandaag al. Door autodelen houden we  honderdduizenden auto's van de weg en verminderden we aanzienlijk  de noodzaak aan parkeerplaatsen. Deze boerderij installeerden we in het centrum van Beijing, in een onderbenutte  ondergrondse parkeergarage, om groenten te verbouwen  voor nabijgelegen hotels. Onderbenutte infrastructuur is niet alleen beperkt tot  grootschalige civieltechnische projecten; ze kunnen ook in kleinere ruimtes, zoals ongebruikte hoeken van restaurants. Dit is een voorbeeld van zo'n opstelling in een ruimte in de ingang van een hotel om ter plekke verse kruiden en microgroenten voor de chef-koks te kweken. Eerlijk gezegd, als je rondkijkt, zie je overal onderbenutte ruimte, onder, rond en binnen  stedelijke ontwikkelingen. Deze boerderij installeerden we in een lege hoek van een kantoor om verse groenten te kweken  voor medewerkers in nabijgelegen cafés. Ik werk nu mee  aan al deze coole projecten. Werken in de agrarische sector om toegang en betaalbaarheid te verbeteren van verse en voedzame producten, hopelijk binnenkort overal voor iedereen, is mijn grootste vreugde geweest en ook het meest nederige en intellectueel uitdagende ding dat ik ooit deed. En nu ik jullie ervan heb overtuigd  dat landbouw heel sexy kan zijn, zullen jullie verbaasd  en geschokt zijn om te horen dat ik nog steeds problemen heb om helemaal uit te leggen hoe en waarom ik besloot  om te gaan werken, en te blijven werken, in de agrarische industrie. Een paar jaar geleden vond ik echter een vrij uniek antwoord, zo duidelijk dat ik eroverheen gekeken had. Ik las een artikel over de manier waarop je naam, vooral je achternaam, een sterke invloed kan hebben op alles van je hele persoonlijkheid  tot je professionele carrière. Dit is mijn Japanse achternaam: Oda, waarvan de letterlijke vertaling is: ‘kleine boerderij’. (Gelach) Dank je. (Applaus) 
