krimi

het is nog vroeg. in de trein van wijchen naar nijmegen zitten maar een paar
reizigers, waarvan het grootste deel nog een beetje slaperig voor zich uit zit
te staren. alleen de conducteur is al sinds een paar uur aan het werk. hij is
bezig met het controleren van de plaatsbewijzen. als hij een knikkebollende man
zijn kaartje vraagt, krijgt de conducteur geen reactie. de man is
klaarblijkelijk in slaap gevallen. na enige tijd aangedrongen te hebben heeft
de man nog steeds niet gereageerd en de conducteur pakt hem bij zijn schouder.
de hoed valt van de man zijn hoofd als dit levenloos opzij knikt. zijn gezicht
ziet er blauwig en verwrongen uit. voordat de conducteur goed en wel beseft wat
er aan de hand is begint de vrouw in tegenovergelegen stoel te gillen: "mijn
man, wat is er met mijn man?" 


in de autopsiekamer bekijken alex en de patholoog-anatoom het dode lichaam van
de man. alex pakt de portemonnee. "professor van mourik" zegt alex, "hem ken ik
wel." de man was een van de meest bekende professoren in het notarieel recht.
hij werkte aan de rechtenfaculteit van de universiteit nijmegen en stond bekend
om zijn uitgesproken mening. in de volkskrant had hij laatst nog een artikel
geschreven waarin hij in ondubbelzinnige bewoordingen het homohuwelijk
afkeurde. uit dit artikel werd ook duidelijk hoe zeer hij homoseksualiteit in
het algemeen afkeurde en dat hij een grote waarde hechtte aan rolpatronen die
tegenwoordig as ouderwets worden beschouwd. "er zijn genoeg mensen die deze man
liever dood zien dan levend." zei alex, "hoe is hij om het leven gebracht?"
"hij is vergiftigd, " zei de patholoog, "en niet door iemand die hem voor
zichzelf wilde behoeden. hij is langzaam en pijnlijk gestorven aan een grote
dosis cyaankali die iemand hem gisteravond of vanmorgen moet hebben toegediend.
het is een gif dat langzaam werkt en een voor een de spieren verlamt. totdat
het hart het begeeft." 

met deze informatie kwam alex natuurlijk niet veel verder. hij besloot eens met
mevrouw van mourik te gaan praten. was het immers niet vreemd dat zij niets aan
haar man had gemerkt die morgen, terwijl zij tegenover hem zat terwijl hij
stierf? het moest voor een vrouw niet gemakkelijk zijn om met zo'n vastgeroeste
en ouderwetse man te moeten leven. maar was dit een reden tot moord? 

alex hoorde dat mevrouw van mourik naar het ziekenhuis was gebracht om daar wat
gekalmeerd te worden. hij mocht wel met haar praten, maar heel kort en hij
mocht haar niet van streek maken. zij had zo een klap gehad dat zij op het
randje van een zenuwinzinking balanceerde. alex vond mevrouw van mourik
ineengedoken in een stoel. hij vroeg haar voorzichtig of zij misschien iemand
kende die een reden had om haar man dit aan te doen. "vraag dat maar aan die
blonde snol van hem," gilde ze, "als hij vandaag niet vergiftigd was had ik het
morgen gedaan!" "zo," dacht alex, "die heeft inderdaad een flinke klap gehad,
ja, maar niet van van mourik zijn dood." hij liet haar weer alleen en was
vastbesloten te weten te komen wat ze had bedoeld met 'die blonde snol'.

alex zijn ex-vrouw woonde sinds een paar jaar in wijchen waar ze een actief
onderdeel vormde van het roddelcircuit. na een telefoontje naar haar wist hij
dat 'die blonde snol' de minnares van van mourik was. de affaire duurde al een
tijdje, maar zijn vrouw had het pas deze week ontdekt. de minnares in kwestie
was een van zijn studentes. alex bracht een bezoekje aan de rechtenfaculteit en
na wat rondvragen wist hij de het liefje van van mourik brigitte heette. zij
was te vinden in de rechtenbibliotheek en  alex zocht haar direct op. 

brigitte wist nog van niets en schrok ontzettend toen zij hoorde dat van mourik
was gestorven. ze had zich al afgevraagd waarom het college van vanmorgen niet
doorging, maar durfde niet meer naar zijn huis te bellen. sinds mevrouw van
mourik had ontdekt dat brigitte een verhouding had met haar man, nam zij steeds
de telefoon op met de krankzinnigste dreigementen. natuurlijk begreep brigitte
wel dat alex haar verdacht, maar zij zwoer bij hoog en laag dat zij haar
minnaar niet had vermoord. hoe kon zij dit gedaan hebben terwijl zij met haar
vriendinnen aan het baantjestrekken was in zwembad oost? misschien moest alex
maar eens een praatje gaan maken met professor in het veld. zij was een docente
vrouwenstudies en had nooit zo veel opgehad met van mourik. in het veldwas
echter al sinds een maand op studiereis naar nieuw-guinea om daar de
matriarchale culturen te bestuderen. alex wist niet meer wat hij verder moest
doen. 

de volgende dag werd alex met spoed naar de verhoorkamer op het politiebureau
geroepen. iemand had zichzelf aangegeven voor de moord op professor van mourik.
het was zijn huishoudster. alex wist niet wat hij moest zeggen en nodigde haar
uit om het hele verhaal te vertellen. de huishoudster, patty, werkte al jaren
bij het gezin. overdag was hij patty, een homofiele travestiet. 's avonds was
hij patrick en zat het liefst met zijn vriend samen op de bank een krantje te
lezen. toen hij het artikel las dat zijn werkgevers over homo's had geschreven
kwetste hem dit diep. "als er in dit land geen plaats voor homo's is, is er
zeker geen plaats voor mensen als jij" dacht patrick bij zichzelf. hij smeedde
een snood plan om het de professor betaald te zetten. gisteren had hij dus wat
cyaankali door de koffie van de professor geroerd, maar vandaag kreeg hij
spijt. hij was in principe een goed mens. als van mourik dit eerder had geweten
had hij gezorgd dat alle homo's nu het land uit waren. 

