de dood van een docent

henk de b. loopt donderdagmiddag in de thomas van aquinostraat ten hoogte van
de bibliotheek van communicatiewetenschap, als hij achter zich een vreemd
geluid meent te horen. nog voordat hij omkijkt klinkt er een schot. direct
daarop vliegen de mussen op, op weg naar hun schuilplaats in de bomen. de
kerkklok luidt 5 uur. op de gehele universiteit is het rustig. in de verte
klinken voetstappen van iemand die wegrent, vervolgens slaat een portier dicht
en rijdt ergens een auto met hoge snelheid weg. gedurende een half uur ligt
henk de b. op straat voordat iemand hem opmerkt. een student komt naar buiten,
ziet hem liggen en rent gillend naar binnen om het alarmnummer te bellen. als
ze vijf minuten later weer buitenkomt, heeft zich inmiddels een groep gevormd
rondom de dode man. er klinken kreten van afschuw en ontzetting en iedereen
vraagt zich af hoe zoiets verschrikkelijks op deze universiteit kan gebeuren.
zo crimineel is het hier toch niet? er gaan verhalen de ronde over toenemende
onveiligheid, zinloos geweld en aftakeling van de stad nijmegen. even later
arriveren politie en ambulance.het lijk wordt afgevoerd en spoedig is de stilte
weer hersteld.

wie is deze henk de b. eigenlijk? het is een man van 36 die al geruime tijd
psychologie doceert aan de universiteit. samen met zijn vrouw heeft hij twee
kinderen en er lijkt sprake te zijn van een goed huwelijk. hij staat bekend als
een strenge docent, bij wie echter veel te leren valt. recentelijk is hij nog
in opspraak geweest, omdat hij een studente heeft geweigerd haar studie voort
te zetten, wegens slechte resultaten. volgens sommigen was hij niet de juiste
persoon om daarover te oordelen, wat leidde tot een grote rel. dit heeft zich
voor de zomervakantie afgespeeld en is inmiddels alweer gesust. zo gehaat als
hij is bij zijn studenten, zo populair is hij bij zijn collega's. hij is alom
geliefd om zijn kennis en vakkundigheid. op een collega na. het was in eerste
instantie niet de bedoeling dat henk de b. als universitair hoofddocent zou
worden benoemd. deze plaats was weggelegd voor peter m. toen deze echter
gedurende een lange periode ziek was, is de benoeming aan zijn neus
voorbijgegaan en heeft henk de b. zijn plaats ingenomen. de heren leefden tot
nu toe nog steeds op gespannen voet met elkaar.

	 en dan is daar nog de poetsvrouw. dat is een verhaal apart. toen zij
dinsdagochtend de werkkamer van henk de b. betrad om de kamer eens aan een
grondige schoonmaak te onderwerpen, vond zij iets dat niet voor haar ogen was
bestemd... op het bureau lagen open en bloot de papieren voor een geheim
experiment. waarschijnlijk was meneer in een haast vertrokken waardoor de
papieren zo waren blijven liggen! in de pauze stelde ze meteen haar collegaatje
op de hoogte van haar ontdekking. wat gingen ze doen met de wetenschap die ze
nu hadden? er was nu geen tijd om daarover rustig te praten, de muren hebben
misschien wel oren. donderdagavond spraken ze iets af om te bespreken wat te
doen.

	wat is dat met dat experiment? wat is er zo mysterieus aan? gebeuren er
dingen die niet door de beugel kunnen? als het iets is wat het daglicht niet
kan verdragen, zou het juist zijn om direct de politie in te schakelen, het is
onduidelijk waarom beide dames daar niet toe hebben besloten.

	 twee agenten gaan die donderdag meteen na de gruwelijke moord naar het
huis van de man om zijn vrouw het slechte nieuws mee te delen. opmerkelijk
genoeg blijft deze nogal rustig onder de boodschap van de agenten. geen
traantje wordt er gelaten om de dood van haar man! vol verbazing hierover
verlaten de twee agenten na tien minuten het huis. op weg naar hun dienstauto
komen ze (vermoedelijk) de twee kinderen van henk de b. tegemoet. de kinderen
zijn druk met elkaar in gesprek en dit levert interessant nieuws op voor de
politiemannen... hoorde jij dat ook? als de buurvrouw met papa gaat trouwen
neemt de buurvrouw hen mee op wereldreis? die wereldreis zit er nu dus niet
meer in. de agenten bespreken wat ze zullen doen: teruggaan naar de vrouw van
het slachtoffer of eerst de hoofdagent op de hoogte stellen van hun
bevindingen? ze besluiten het laatste.

	op het politiebureau aangekomen vertellen ze de hoofdagent hun verhaal.
deze verzoekt de agenten uit te zoeken welke van de vier verdachten, de collega
peter m., de studente, de poetsvrouw of de echtgenote, in bezit is van een
wapen. het slachtoffer is gedood met een revolver met 9 mm patronen en het
vinden van dit wapen zou het onderzoek een heel eind op weg helpen.

	de studente geeft een paar keer niet thuis. ook telefonisch is ze niet
bereikbaar. op naar verdachte twee, de poetsvrouw. zij is een erg vriendelijke
vrouw van ongeveer 45 jaar die al twintig jaar werkzaam is op de universiteit.
hierdoor is ze goed op de hoogte van het reilen en zeilen op de universiteit en
alle verhalen en geruchten over docenten. ze bevestigt ons de verhalen die wij
eerder opvingen over de strenge en door sommige mensen gehate docent. op het
eerste gezicht is dit absoluut geen vrouw die tot moord in staat is, hoewel ze
vaag blijft over 'het experiment'. het enige dat ze daarover kwijt wil, is dat
het 'niet pluis is' maar verder geen aanleiding geeft tot iets om bang voor te
zijn. als ze de agenten haar prive-adres geeft zodat ze weten waar ze na haar
werk te bereiken is, zijn beide politiemannen ontzet: zj is de buurvrouw! hoe
moet zal dit mysterie zich oplossen? zij is de minnares van de man die zojuist
is overleden en er is helemaal niets te merken van enig verdriet! en waarom wil
ze niet weten dat ze een relatie heeft met henk de b.? die vrouw voert heel wat
in haar schild...

	rondvraag op de universiteit leert dat collega peter m. zojuist
gisteren is vertrokken voor een vakantie van twee weken. hij heeft geen adres
achtergelaten en is dus onbereikbaar. desalniettemin laten onze agenten zich
niet met een kluitje in het riet sturen en proberen ze bij de portier de
sleutel van zijn werkkamer los te peuteren. met succes! zorgvuldig doorzoeken
de mannen de kamer naar iets wat hun op een spoor brengt. totdat een van de
agenten een gil slaakt! in de prullenmand ziet hij ineens een vuurwapen liggen!
zou dat de revolver zijn waarmee het slachtoffer is vermoord? voorzichtig nemen
ze het mee om geen vingerafdrukken te verloren laten gaan. wanneer de portier
ze bij het verlaten van het gebouw vraagt of ze nog iets konden vinden,
antwoorden ze eenstemmig 'nee'. op het bureau blijkt later dat dit het gezochte
wapen is en er wordt een internationaal opsporingsbevel uitgevaardigd naar
peter m.

