  ketter

   roken  is  dood en doodzonde , dat weten we zo langzamerhand nu toch
allemaal wel.  ommigen onder ons, eerlijkgezegd massa s mensen onder ons
(niet in de denigrerende betekenis hoor) kiezen er ondanks miljardencampagnes
en wijze raad van ouders, vrienden, collega s en kennissen, en dan
uiteindelijk  kwaadschiks door belachelijk hoge accijns toch voor met dit
tijdverdrijf door te gaan. en natuurlijk, het is hun goed recht, zoals de
bespottelij  ke reclamecampagne van sigarettenfabrikant lucky trike  i
choose  me iedere ochtend vanuit de trein (let wel: ik bevind mij op het
bewuste moment in de niet-rokerscoupe) maar al te graag meldt. 

  alles goed en wel, vrijheid, blijheid en zo verder, ik ben een zeer
ruimdenkend mens, tot op het moment dat ik in de krant een artikel las over een
man, die na tientallen jaren non-stop roken ongeneeslijk ziek is geworden en
daarvoor de sigarettenfabrikant aanklaagt! hij vindt dit wel gepast aangezien
hij pas op de hoogte was van de gevaren van roken toen hij al verslaafd was. ik
stond versteld, werkelijk waar.  ik kan begrijpen dat hij graag nog wat geld
wil hebben voordat hij dood gaat, maar is dit niet een beetje kinderachtig?
toen hij erachter kwam dat roken zo slecht voor de gezondheid is had hij toch
zeker zelf de kracht moeten hebben om ermee te stoppen, als hij dat echt wou.
je maakt mij ook niet wijs dat er in zijn omgeving niet volwassenen of
misschien vrienden waren die al iets wisten van wat roken met het lichaam
uithaalt. en trouwens, ik vind het sowieso een tikkeltje aan de domme kant
wanneer je niet doorhebt dat roken nu eenmaal niet goed voor je is, je voelt
toch zeker zelf wel dat je conditie een stukje slechter is dan voorheen, je
krijgt  s ochtends al een kleine aanwijzing wanneer je dat heerlijke
rokershoestje ten beste geeft, en door de fijne galm van de badkamer iedere
huisgenoot voor de rest van de dag een ochtendhumeur bezorgt. werkelijk
onvoorstelbaar dat een volwassen vent zijn handen zo in onschuld durft proberen
te wassen. 

  ten tweede wil ik nog even iets kwijt dat eigenlijk op de eerste plaats komt,
maar als  grande finale  meer indruk zal maken en dus hier pas als tweede aan
bod komt.  ten tweede dus, moet mij van het hart dat toen ik jaren geleden de
eerste geruchten van zulks hier boven beschreven uit de verenigde taten
vernam, ik heerlijk heb lopen lachen om de totale hansworsterige stupide
absurditeit van dergelijke praktijken, die dan ook alleen maar door de
amerikanen uitgevonden hadden kunnen worden. ik was ervan overtuigd dat wij
hier in onze wel haast spreekwoordelijke nuchterheid zoiets niet in ons hoofd
zouden durven halen.  dit was weer zo n amerikaanse hype, geen twijfel
mogelijk.

  hoe kon ik weten dat slechts luttele jaren later dezelfde gekte aan onze kant
van de oceaan is gesignaleerd? als makke lammetjes huppelen we achter de
eenheidsworst die de vs is aan. wat ze daar hebben willen wij hier ook, hoe
belachelijk het ook wezen mag.   

waar deze aantrekkingskracht vandaan komt is me een raadsel, want dat daar
alles niet op rolletjes loopt moge duidelijk wezen. niet dat dat in nederland
wel zo is, overigens, maar als we verbetering willen moeten we dat toch echt
niet (op dit gebied) in amerika zoeken. 

  de grote gekte van het overal waar het maar enigszins eventueel te proberen
is ergens geld uit te slaan dat ook daadwerkelijk te doen, heeft ons nu
officieel bereikt. vol smart wacht ik de uitspraak af, want als dit in de kiem
gesmoord wordt zullen we (of ben ik de enige die zich opwindt?) dit voorval
misschien als uitzondering kunnen zien. wordt de man het geld toege  zegd, dan
houd ik mijn hart vast, want er zullen dan ras meer mensen hun slag proberen te
slaan. 

  in tegenstelling tot wat mijn stuk misschien doet vermoeden, zou ik het
volgende aan de meneer willen zeggen die het onderwerp voor het geschrevene
vormde:  brave borst, heus, ik ben niet kwaad op je, ik ben alleen zeer
teleurgesteld , of vat ik het geheel het beste samen door te zeggen: 

 ik sta paf 



