﻿Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.
Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.
Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.
Verúmtamen Deo subjécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.
Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo.
In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.
Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum.
Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.
Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua.
