Intract — Interactive Intent Contract Showcase

Jak Intract wykrywa dryf intencji?

Intract analizuje statycznie drzewo składniowe kodu (AST) oraz strukturę selektorów plików w celu wykrycia rozbieżności między zadeklarowaną wolą dewelopera (kontraktem) a fizyczną implementacją.

Efekty uboczne (Side Effects): Skanery analizują wywołania instrukcji wejścia/wyjścia (zapisy na plikach, operacje sieciowe, bazy danych) i porównują z zabronionymi tagami w sekcji forbid.
Brak pokrycia (Lack of Coverage): Jeżeli dany element systemu (np. krytyczna funkcja płatności) nie posiada powiązanego kontraktu (ani inline, ani w Toon), silnik zgłasza niski współczynnik pokrycia intencji.
Wymagane kontrakty (Require): Gdy dany fragment kodu deklaruje require:auth, ale powiązany moduł autoryzacji nie jest zaimportowany lub jest pominięty, walidator zgłasza niekompletność systemu.

Formaty Toon: Płaskie URI vs YAML

Aby nie zaśmiecać kodu produkcyjnego adnotacjami, system pozwala na deklarowanie reguł w plikach zewnętrznych (Toon) o identycznym stopniu precyzji.

Płaskie adresowanie URI (.toon): Idealne dla szybkich reguł pre-commit. Każdy kontrakt to jedna linia o schemacie URI, co pozwala na precyzyjne zaadresowanie pliku, numeru linii (line=13) lub elementu DOM.
Adresowanie YAML (intract.toon.yaml): Bardziej strukturalne i czytelne dla dużych systemów. Wykorzystuje wygodną i prostą w utrzymaniu sekcję target.
Kierowanie XPath/XPatch: Dla plików HTML/DOM, Intract potrafi przełożyć strukturę widoku na selektory XPath, chroniąc kluczowe elementy (np. przyciski koszyka) przed przypadkowym usunięciem przez LLM.

Wybierz scenariusz

💡 Wskazówka

Konsola logów

Raport walidacji

Jak Intract wykrywa dryf intencji?

Formaty Toon: Płaskie URI vs YAML

Wybierz scenariusz

💡 Wskazówka

Konsola logów

Raport walidacji

Jak Intract wykrywa dryf intencji?

Formaty Toon: Płaskie URI vs YAML

🤖 INTRACT LLM ENGINE GATEWAY — CACHE MISS FLOW

⚙️ KONFIGURACJA PRAWDZIWEGO LLM